آشنایی با داروی فلکسریل (Flexeril) – موارد مصرف، عوارض جانبی و نکات مهم

فلکسریل
فلکسریل یا سیکلوبنزاپرین
در این مطلب، به بررسی داروی فلکسریل ، که نام عمومی آن سایکلوبنزاپرین (cyclobenzaprine) است، پرداخته می‌شود. ابتدا به معرفی این دارو و اطلاعات مهم درباره ی آن می‌پردازیم و سپس نحوه ی مصرف و عوارض جانبی فلکسریل را بیان می‌نمائیم.

معرفی دارو

فلکسریل، که با نام های تجاری Amrix و Fexmid نیز عرضه می‌شود، یک آرام کننده یا شل کننده ی عضلات است. نحوه ی تاثیرگذاری این دارو به این نحو است که مانع از حرکت سیگنال های عصبی – که به طرف مغز می‌روند تا احساس درد را منتقل کنند- می‌شود. این دارو بهتر است به همراه درمان های فیزیکی و استراحت فرد بیمار باشد تا وضعیت ماهیچه های فرد، که دردناک هستند و یا آسیب دیده اند، بهبود یابد. باید اشاره کرد که داروی مورد نظر ممکن است برای موارد دیگری نیز تجویز گردد.

فلکسریل و درد های عضلانی

اطلاعات مهم درباره ی فلکسریل

– اگر در حال استفاده از دارو های مهار کننده ی MAO  هستید (شامل ایزوکاربوکسازید یا مارپلن، ترانیل سیپرومین یا پارنات، فنلزین یا ناردیل، سلگیلین، الدپریل یا امسام) یا در ۱۴ روز گذشته این دارو ها را مصرف کرده اید، از سیکلوبنزاپرین یا فلکسریل، استفاده نکنید. عوارض جانبی خطرناکی در اثر تداخل دارویی این دو نوع دارو – فلکسریل با دارو های مهار کننده ی MAO و اثرات آن که هنوز در بدن باقی مانده باشد- می‌تواند رخ دهد که مشکلات جدی در سلامت فرد ممکن است ایجاد نماید.

– همچنین در صورتی که به تازگی یک حمله ی قلبی داشته اید، اختلال هایی در ضربان قلب خود دارید یا از نارسایی قلبی، سابقه ی ایست قلبی و مشکلات مربوط به آن و یا پرکاری تیروئید رنج می‌برید، از این دارو استفاده نکنید.

– داروی مورد نظر ممکن است باعث ایجاد شماری از عوارض جانبی شود که باعث اختلال در تفکر یا واکنش های شما شود. بنابراین در صورتی که رانندگی می‌کنید یا قصد انجام فعالیت دارید که نیاز به هوشیاری و حواس جمع دارد، متوجه عوارض این دارو باشید.

– در صورتی که از نوشیدنی های الکلی استفاده می‌کنید، این دارو را مصرف نکنید؛ چرا که ممکن است باعث افزایش برخی از عوارض جانبی آن شود.

نکات مهمی که قبل از مصرف فلکسریل باید رعایت کرد

باز هم یادآوری می‌شود که چنانچه از دارو های مهار کننده ی MAO  در طی ۱۴ روز اخیر استفاده کرده اید، فلکسریل را استفاده نکنید. عوارض جانبی خطرناکی در اثر تداخل دارویی این دو نوع دارو می‌تواند رخ دهد که مشکلات جدی در سلامت فرد ممکن است ایجاد نماید. اگر اخیرا حمله ی قلبی داشته اید یا یکی از موارد زیر درباره‌ی شما صادق است، از این دارو استفاده نکنید:

” اختلال در ضربان قلب یا سایر اختلالات قلبی، سابقه ی ایست قلبی یا پرکاری تیروئید”

همچنین در صورتی که سابقه ی حساسیت به هر نوع دارو دارید، حتما قبل از مصرف فلکسریل با دکتر خود در میان گذارید. علاوه بر این ها، اگر مشکلات ادراری، پروستات بزرگ، بیماری کوری تدریجی یا بیماری های کبدی دارید، قبل از استفاده از این دارو به پزشک خود اطلاع دهید. اگر هر کدام از موارد بالا را شامل می‌شوید، ممکن است نیاز باشد قبل از مصرف این دارو، مقداری از آن بر روی شما تست شود تا اطمینان لازم در جهت مصرف ایمن داروی مورد نظر ایجاد شود.

به نظر نمی‌رسد این دارو بر روی جنین تاثیر سوئی داشته باشد؛ اما در هر صورت، چنانچه باردار هستید یا قصد بارداری دارید، با دکتر خود مطرح کنید. هنوز اطلاعی از اینکه آیا سیکلوبنزاپرین یا فلکسریل در شیر مادر نفوذ کرده و بر روی کودک اثر مخربی می‌گذارد، در دست نیست. بنابراین در دوره ی شیردهی خود، از این دارو بدون توصیه ی دکتر، استفاده نکنید.

نحوه ی مصرف

فلکسریل را حتما با تجویز پزشک مصرف کنید و قبل از مصرف، تمامی مواردی که روی جلد این دارو نوشته شده است را به دقت مطالعه نمایید. همچنین از مصرف دوز بیشتر یا کمتر از مقداری که برای شما تجویز شده است، خودداری کنید و فقط در همان دوره ی زمانی که برای شما تجویز شده، آن را مصرف کنید. دارو را با یک لیوان کامل آب مصرف کنید.

همچنین توجه داشته باشید که این دارو، تنها یک بخش از فرآیند درمانی را شامل می‌شود و بخش های دیگر – استراحت و درمان های جسمی و سایر اقدامات برای تسکین درد – نیز در فرآیند بهبود بیمار تاثیر گذار هستند.

دارو را در دمای اتاق نگهداری کرده و دور از گرما، رطوبت و نور قرار دهید.

فلکسریل یا سیکلوبنزاپرین

مصرف بیش از اندازه یا کمتر از میزان لازم

اگر یک بار مصرف این دارو را فراموش کردید، به محض اینکه به یاد آوردید، آن را مصرف کنید. اما چنانچه زمانِ به یادآوری شما، بسیار نزدیک به زمانِ مصرفِ بعدی بود، دوز فراموش شده را مصرف نکنید. فقط در نوبت بعدی، فلکسریل را مصرف کنید.

چنانچه بیشتر از میزان مورد نیاز، این دارو را مصرف کردید، به موارد اورژانسی در مورد مصرف زیاد این دارو مراجعه کنید و یا از پزشک کمک بگیرید. چرا که بیش از اندازه مصرف کردن این دارو می‌تواند کُشنده باشد.

علائمی که نشان می‌دهند بیش از میزان لازم فلکسریل را مصرف کرده اید عبارتند از:

” گیجی، ضربان تند قلب، لرزش، بریده بریده حرف زدن، سردرگمی و احساس پریشانی، حالت تهوع، استفراغ، توهم داشتن، درد قفسه ی سینه، تشنج. “

عوارض جانبی

اگر هر گونه علائم آلرژیکی نسبت به این دارو – شامل کهیر، به دشواری نفس کشیدن، التهاب صورت، لب ها، زبان یا گلو – در خود مشاهده کردید، حتما به دکتر اطلاع دهید.

عوارض جانبی جدی در اثر مصرف داروی فلکسریل عبارت است از:

  • ضربان قلب تن، با شدت زیاد و پرحجم یا ضربان نامنظم
  • درد در قفسه ی سینه یا احساس سنگینی در قفسه ی سینه، شیوع درد به ناحیه ی بازو یا شانه، حالت تهوع، تعریق، احساس بیماری (به طور کلی)
  • بی حسی یا ضعف ناگهانی، به خصوص در یک طرفِ بدن
  • سردرد، گیجی، ختلالات دیداری، اختلال در تکلم یا در تعادل که به صورت ناگهانی رخ دهد
  • احساس سبکی در سر، غش کردن
  • احساس سردرگمی، کاهش هماهنگی بدن، ضعف
  • حالت تهوع و درد شکمف تب خفیف، از دست دادن اشتها، ادرار تیره رنگ، مدفوع با رنگی شبیه خاک رس، زرد شدن چشم ها یا پوست (زردی یا یرقان)
  • تشنج
  • افکار یا رفتار غیر معمول، توهم داشتن
  • کبودی یا خونریزی با کمترین ضربه، ضعف غیر طبیعی

عوارض جانبی با شدت کمتر، در اثر مصرف داروی فلکسریل عبارت است از:

  • خشکی دهان یا گلو
  • تاریِ دید
  • احساس خستگی، گیجی و خواب آلودگی
  • از دست دادن اشتها، درد شکم و حالت تهوع
  • اسهال، یبوست
  • ضعف عضلات

البته لازم است ذکر شود که ممکن است عوارض جانبی دیگری نیز در صورت استفاده از این دارو رخ دهد که بسیار نادر است. اما چنانچه موارد دیگری را مشاهده نمودید، فورا به دکتر مراجعه کنید.

تاثیر داروهای دیگر بر فلکسریل- تداخل های دارویی

بسیاری از دارو ها ممکن است با فلکسریل تداخل داشته باشند. تعداد کمی از این دارو ها در زیر آورده شده است. چنانچه شما از داروی دیگری استفاده می‌کنید، حتما قبل از مصرف سیکلوبنزاپرین یا فلکسریل، با دکتر خود مشورت کنید.

– آتروپین (دوناتال و سایر موارد مرتبط)، بنزتروپین (کُجنتین)، دیمن هیدرینات (درامامیم)، مت اسکوپالامین (پامین) یا اسکوپولامین

– یک دارو از نوع برونکودیلاتور، مثل ایپراتروپیوم (آتروونت) یا تیوتروپیوم (اسپیریوا)

– گلیکوپیرولیت (روبینال)

– گوانتیدین (ایزملین)

– مپنزولات (کانتیل)

– ترامادول (آلترام)

– دارو های ادراری یا مربوط به مثانه، مثل داریفناسین (اینابلکس)، فلاوکسات (یوریسپاس)، اکسی بوتینین (دایتروپان، اُکسیترول)، تولترودین (دترول)، یا سولیفناسین (وِسیکِر)

– دارو های اجتناب ناپذیر مربوط به روده، مثل دیسیکلومین (بنتیل)، هیوسیامین (آناسپاز، سستوسپاز، لِوزین و غیره)، پروپانتلین (پروبانتین)

منبع: مجله قرمز به نقل از drugs.com

این مقاله توسط مجله قرمز بصورت اختصاصی ترجمه شده است.


نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *