توده بدنی زنان و عوامل تاثیر گذار

اندازه-گیری-درصد-چربی-بدن-1

شناخت بدن خود و میزان مصرف و نیاز به انرژی می تواند کمک بزرگی برای داشتن یک رژیم لاغری عالی باشد زیرا یکی از مشکلاتی که باعث عدم موفقیت افراد در کاهش وزن میشود، عدم آشنایی و شناخت موانعی است که افراد با آن روبرو هستند.

هدف این تحقیق بررسی عوامل مؤثر بر کاهش نمایه توده بدنی (BMI) در زنان تحت رژیمهای لاغری مراجعهکننده به درمانگاه است.

روش: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی ۱۰۰ نفر از زنان مراجعهکننده ۶۵-۱۸ ساله با۲۳< BMI که ۳ ماه تحت رژیم لاغری بودند صورت گرفت. وضعیت تن سنجی و ویژگیهای زمینهای کلیه زنان از پرونده آنها استخراج و همراه با سطح فعالیت فیزیکی و دیگر متغیرهای مورد نظر توسط پژوهشگر از تمام زنان پرسیده و پاسخها در پرسشنامه وارد شد.

دادهها با استفاده از آزمون t زوج، آنالیز واریانس یکطرفه وآزمون مجذورکای مورد بررسی قرار گرفت.

سطح معنیداری ۰۵٫۰ در نظر گرفته شد.

یافتهها: زنانی که بیشترین میزان کاهش BMI را نشان دادند،کاهش مصرف غذاهای پرچرب (۷۷%) و غذاهای نشاستهای و شیرین (۷۴%) را به عنوان دو عامل مؤثر در کاهش BMI خود عنوان کردند.

همچنین زنانی که ۱۰% و بیشتر از وزن خود را از دست داده بودند،کاهش حجم مواد غذایی (۸٫۴۳%) و افزایش مصرف میوه و سبزی (۲٫۸۱%) را بهعنوان دو عامل کاهش BMI خود نام بردند.

همچنین مهمترین مانع در کاهش BMI، بهترتیب سختی تحمل رژیم کمکالری (۴۲%)، عدم رضایت همسر و خانواده (۳۳%) و مشکلات پزشکی (۲۷%) عنوان شد.

رابطه معکوسی بین سطح تحصیلات و شیوع چاقی (۰۰۵٫۰=P) و رابطه مستقیمی بین سن و شیوع چاقی (۰۰۴٫۰=P) دیدهشد.

در سنین زیر ۴۵ سال، عامل زیبایی و در سنین بالای ۴۵ سال توصیه پزشک مبنی بر ضرورت کاهش وزن در صدر دلایل مراجعه به درمانگاه بودند.

رابطه معنیداری بین میزان کاهش BMI و سطح فعالیت بدنی دیده نشد.

نتیجهگیری: توصیههای متخصص تغذیه برای کاهش غذاهای پرچرب و معرفی جانشینهای مناسب به بیماران پیش از شروع رژیم درمانی اهمیت ویژهای دارد.

با توجه به سختبودن تحمل رژیمهای کمکالری لازم است متخصصین تغذیه با معرفی رژیمهای لاغری مناسب، احتمال موفقیت در رژیم درمانی را افزایش دهند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *