درمان ناباروری با جراحی لاپاراسکوپی

62

نازایی در حال گسترش است و آمار بالای آن سبب به صدا در آمدن زنگ خطر شده است. بیماری های مختلف و عوامل محیطی و روحی فراوان می تواند سبب نازایی شود.

لاپاراسکوپی نوعی عمل جراحی است که در آن یک ابزار شبیه تلسکوپ از طریق یک برش کوچک در ناف وارد بدن می‌شود. از این طریق می‌توان اندام شکمی و لگنی مانند رحم، لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها را مشاهده کرد.
با کمک لاپاراسکوپی می‌توان وجود بافت اِسکار، آندومتریوز، تومور فیبرویید و دیگر نابهنجاری‌های رحمی، لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها را تشخیص داد. در صورت وجود نقص در اندام‌های یاد شده ممکن است بتوان با کمک عمل لاپاراسکوپی آن نقص را از بین برد.
به سبب هزینه و ماهیت تهاجمی لاپاراسکوپی این روش نباید اولین گزینه در تشخیص ایرادهای ناباروری باشد. عموماٌ قبل از انجام لاپاراسکوپی از دیگر روش‌ها مانند آنالیز منی، هیستروسالپنگوگرافی، بررسی تخمدان و تخمک استفاده می‌شود. برای مثال اگر خانمی به یک مشکل مشخص تخمک‌گذاری دچار باشد یا همسر او دارای مشکلات شدید مربوط به اسپرم باشد می‌توان از لاپاراسکوپی برای دستیابی به اطلاعات بیشتر کمک گرفت.
تا قبل از سال 1995 لاپاراسکوپی یکی از قسمت‌های روتین تشخیص ناباروری خانم‌ها بود. اما امروزه به دلیل تهاجمی و پرهزینه بودن این عمل کمتر از آن استفاده می‌شود. اما درصد کمی از خانم‌ها دارای مشکلات قابل درمانی هستند که فقط لاپاراسکوپی قادر به تشخیص آنها است.
لاپاراسکوپی می‌تواند تحت بی‌هوشی عمومی انجام شود اما در خیلی از کشورها بی‌حسی موضعی ارجحیت دارد. فرآیند این عمل بر اساس وسعت عملیات اصلاحی می‌تواند از 20 دقیقه تا 2 ساعت به طول بیانجامد. البته در یک مورد پیچیده لاپاراسکوپی ممکن است تا 4 ساعت طول بکشد.
عموماً  2 ساعت پس از انجام لاپاراسکوپی شخص از بیمارستان مرخص خواهد شد، اما برای یک الی دو روز نیاز به استراحت خواهد داشت. احساس درد خفیف تا متوسط ممکن است تا 7 روز پس از عمل ادامه داشته باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *