بکارگیری لیزر در جراحی پلاستیک صورت

bb686d05-5935-470c-8431-8188ecaed18e

نمی توان حضور لیزر و قابلیت های آن را در پزشکی انکار کرد. لیزر دستان پزشک را برای عمل های پیچیده مانند جراحی پلاستیک صورت بازتر نگه می دارد.

لیزرها در مبحث امراض پوستی و جراحی پلاستیک صورت بیشترین کاربرد را دارند. لیزرها در درمان پوست از دقت بیشتر و کیفیت هموستاز بالاتری برخوردارند؛ لیزرها نقش موثری در نگهداری از ضایعات پوستی داشته و اسکار کمتری بر جای می‌گذارند. انتخاب نوع لیزر به ماهیت بافت ضایعات، اندازه آنها و ویژگی‌های لیزر منتخب بستگی دارد. بیماران باید از عوارض احتمالی درمان مانند هیپرپیگمانتاسیون (افزایش رنگ پوست) موقت و دائمی، اسکارهای ناخوشایند و میزان موفقیت عمل آگاهی داشته باشند.
بازسازی پوست به کمک متدهای کاهنده
از لیزر درمانی جهت ترمیم زخم، رینوفیما، التهاب آکتینیک لب‌ها، آماس سرطانی سطحی و چین و چروک پوستی استفاده می‌شود. جهت دست‌یابی به نتایج مطلوب، بهتر است که عمق آسیب حرارتی را بر روی 100 میکرومتر تنظیم کنیم. برای ترمیم زخم‌های هیپرتروفیک، از پالس‌های متناوب در امتداد زخم استفاده می‌شود تا سطح ضایعه ریشه‌کن شود. پس از اتمام درمان، بیمار با هیپرپیگمانتاسیون یا افزایش رنگ پوست خود مواجه می‌شود؛ این معضل قابل برگشت بوده و به طور معمول در عرض چند ماه ترمیم می‌شود. در صورتی که عمق آسیب حرارتی بیش از اندازه باشد، اثرات هیپرپیگمانتاسیون دائمی خواهند بود. جهت جلوگیری از خطرات احتمالی درمان، از لیزرهای دی اکسید کربن تنها جهت ترمیم پوست‌های روشن استفاده می‌شود. یکی از برتری‌های عمده لیزرها در مقایسه با تکنیک‌های لایه‌برداری سنتی، جلوگیری از خشک شدن پوست است. از لیزرهای اربیم:یاگ جهت ترمیم معایب سطحی پوست استفاده می‌شود. این لیزرها در مقایسه با لیزرهای دی اکسید کربن عملکرد بهتری داشته و عوارض جانبی کمتری به دنبال دارند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *