نکاتی پیرامون ایمپلنت‌گذاری توسط دندان پزشک

13920630000242_PhotoA

ایمپلنت گذاری علاوه بر مهیا سازی امکان کاشت دندان مصنوعی، سبب بهبود عملکرد فیزیولوژی استخوان های فک می شوند.

وقتی دندانی را از دست میدهیم، استخوانهای باقیمانده در فک بالا و پایین بر اساس عملکردهای فیزیولوژی دچار تحلیل میشوند. زمانی که دندانی در استخوان فک وجود ندارد سلولهای استخوانساز کمتر فعالیت دارند که فعالیت کمتر این سلولها باعث تحلیل در ناحیه دندان از دست رفته در استخوان فک میشود. با جایگزینی ایمپلنت در این فضاهای خالی، عملکرد طبیعی سلولهای استخوانی نیز به حالت عادی خود بازمیگردد.

دکتر هومن پاک‌نیت گفت: در فک بالا و پایین فضاهای آناتومیکی وجود دارند. برای مثال، در فک پایین کانال عصب دندانی تحتانی وجود دارد که به تمام دندان عصب میدهد، اگر استخوان فک پایین تحلیل رفته باشد، این کانال در فضایی قرار میگیرد که اگر ایمپلنت را بدون در نظر گرفتن این فضا کار بگذاریم، روی عصب قرار میگیرد و بیمار همیشه دچار درد میشود.

در فک بالا سینوسهایی وجود دارد که در واقع فضاهایی هستند که به استخوانهای فک بالا چسبیدهاند. وقتی استخوان فک بالا تحلیل رفته باشد، فضای استخوانی به سینوسها نزدیک میشود و ارتفاع لازم برای گذاشتن ایمپلنت وجود نخواهد داشت.

سینوس لیفت

با توجه به وضعیت فضای استخوانی و ارتباط آن با سینوس که بسیار کم است، استخوان توسط دندانپزشک برداشته میشود تا به غشای بافت نرم سینوس دست پیدا کند و با ابزارهای خاصی، این غشا را به سمت بالا هدایت میکند. در آن ناحیه، ایمپلنت را میگذارد سپس پودر استخوان مخصوص پیوند را قرار میدهد و فضای نسج نرم را بخیه میکند.

روش اوردنچر

در ناحیه چانه (فک پایینی)، یک منطقه خوب استخوانی است که در آن عصب زیادی وجود ندارد.

برای افرادی که استخوان این ناحیه را به دلیل استفاده از دندان مصنوعی از دست داده باشند، دندانپزشک 4 مینی ایمپلنت میگذارد و با حالت نر و مادگی که نری در سر ایمپلنت است و با یک حرکت قوسشونده دنچر به مینی ایمپلنت اتصال پیدا میکند و ثابت میشود. هر زمان که بیمار بخواهد، میتواند آن را بردارد و دوباره آن را سرجایش قرار دهد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *