ورزش و درمان پا پرانتزی ها

ورزش و درمان پا پرانتزی ها

پا پرانتزی ها

انحراف زانو یا پرانتزی شدن پاها در سنین رشد در افراد ظاهر میشود. این ناهنجاری در افراد اغلب با ورزش قابل درمان است. در این بخش با ما همراه باشید.

اگر به دقت به زانوهایتان نگاه کنید، متوجه می‌شوید زیاد هم موازی نیستند و حدود ۵ تا ۷ درجه به سمت داخل انحراف دارند. این درجه از انحراف در افراد مختلف، طبیعی است.
زانوهای پرانتزی در چند حالت اتفاق می‌افتد. در افراد جوان‌تر اگر فقط یک زانو به این شکل باشد، علت آن احتمالا ناهنجاری‌های رشدی، عفونت‌ که استخوان‌های ران یا درشت نی را درگیر می‌کند، ضربه به صفحه رشد و در نتیجه تخریب صفحه رشد و وجود تومورهای استخوان‌های ران یا درشت نی است.

ولی اگر هر دو زانو به این شکل باشد (البته در چهار سال اول زندگی این حالت طبیعی است)، می‌تواند به دلیل ناهنجارهای مادرزادی، اختلالات راستای قامت، اختلال‌های تکاملی، کمبود ویتامین D در کودکی، اختلال‌ هورمونی، ابتلا به آرتروز (شایع‌ترین علت)، اختلال‌های ناشی از شغل (مثل سوارکاران) و ابتلا به کلیه بیماری‌های استخوانی مثل پاژه یا بیماری بلانت باشد.

ممکن است در افراد مسن و به‌خصوص در خانم‌ها ببینید که زانوها از هم فاصله گرفته‌اند، حالتی که به آن زانوی «کمانی» گفته می‌شود. علت آن هم اغلب تخریب قسمت داخلی کندیل استخوان ران و یا درشت نی و یا هر دو در اثر آرتروز است.
در این مطلب به علایم پای پرانتزی و حرکت‌های اصلاحی برای این بیماری اشاره می‌شود.

عوارض پای پرانتزی

پای پرانتزی مشکل شایعی در افراد مسن به‌خصوص زنان دچار آرتروز است، اما آیا مشکل فقط به زانو ختم می‌شود؟
جواب منفی است، چون با متمایل شدن زانو به خارج و واکنش به آن، اختلال‌هایی به مرور ایجاد می‌شود که شامل ایجاد اختلال در ساق پا، درد حین ایستادن و قدم زدن، لنگش، مشکل در حمل اجسام، مشکل شدن استفاده از توالت ایرانی و اشکال در نشستن به حالت چمباتمه روی زمین است.

این تغییرات هم در زانو ایجاد می‌شود:

– در اثر این حالت بعضی عضلات اطراف زانو سفت و بعضی ضعیف می‌شوند. در نظر بگیرید زانویی که به بیرون انحراف پیدا کرده، عضلاتی که در خارج ران قرار دارند، کوتاه و سخت می شوند و برعکس، عضلاتی که در سمت داخل ران قرار دارند، طویل و شل می‌شوند.

– کشکک زانو به سمت خارج منحرف می‌شود بنابراین لیگامان‌هایی که از طرف خارج به کشکک‌ها می‌چسبند، سخت و آنهایی که از داخل می‌چسبند، شل می‌‌شوند (لیگامان رتیناکولوم).

– تاندون عضلات هنگام چسبیدن به استخوان‌ها دارای ساختارهایی در زیر خود هستند که مانند بالشتک از چسبیدن تاندون به استخوان جلوگیری می‌کنند. به این بالشتک‌ها «بورس» گفته می‌شود. عضلات در معرض کشش، فشار بیشتری به این بالشتک‌ها وارد و آنها را دچار التهاب می‌کنند، حالتی که در افراد مبتلا به آرتروز زانو زیاد دیده می‌شود و به آن «بورسیت» می‌گویند. این بورسیت‌ها نیز باید درمان شوند.

برای برقراری تعادل در زانو باید با ورزش‌های خاص، عضلات کوتاه را با کشش طویل کرد و عضلات طویل شده را با قدرت بخشیدن، کوتاه نمود. انجام ورزش، باعث هماهنگی بیشتر عصبی- عضلانی و افزایش سرعت واکنش‌ عضلات هم می‌شود.

در تجویز ورزش، ابتدا باید عضلات کوتاه بلند شوند. معمولا عضلات کوتاه در پای پرانتزی، عضلات قسمت خارجی ران و پشت ران، پشت ساق و داخل ساق پا هستند.

تشخیص
معاینه در حالت خوابیده به پشت انجام می‌گیرد.
زانوها را کاملا باز کنید و قوزک‌های داخلی هر دو پا را به هم بچسبانید و تا حد ممکن استخوان‌های کشکک را به سمت هم بچرخانید.
اگر فاصله دو زانو در این حالت بیش از سه سانتی‌متر باشد، به بررسی پزشکی نیاز دارد.
پزشک معمولا با گرفتن عکس ایستاده از کل اندام تحتانی و محاسبات خاص، ارزیابی دقیق‌تری انجام خواهد داد.

درمان

تا قبل از چهار سالگی درمان‌هایی غیر از جراحی انجام می‌شود که شامل استفاده از انواع اُرتوزهای زانو، قوزک پا و پنجه پا است.
گاه از بریس‌های دینامیک یا اسپیلیت استفاده می‌شود.
بعد از چهار سالگی اگر ناهنجاری خیلی بارز باشد، باید با جراحی اصلاح شود.
بعد از چهار سالگی با توجه به مورد درباره درمان تصمیم‌گیری می‌شود.

 

ورزش‌ پیشنهادی

پا پرانتزی ها

بهتر است قبل از انجام این تمرینات ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به انجام حرکات کشش عمومی بپردازید و اگر برایتان مقدور است مقداری نرم بدوید. در ابتدای جلسات تمرینی به انجام حرکات کششی مخصوص این ناهنجاری بپردازید و سپس تمرینات تقویت عضلانی را انجام دهید.

علل زانوی پرانتزی یا کمانی شدن

-ضعیف بودن عضله همسترنیگ خارجی که در پشت ران قرار دارد

– چرخش پا به داخل

– چاق بودن و زود راه افتادن بچه

– مشکلی در لگن کودک

-نامناسب نشستن ها دوران کودکی

حرکات اصلاحی (درمان) پای پرانتزی

تمرینات کششی

تمرین ۱

روی زمین بنشینید. پاهای خود را تا حد امکان باز کنید. سپس سعی کنید انگشتان دست خود را به انگشتان پا نزدیک کنید در حالی که زانو به زمین چسبیده است و کاملا باز می باشد.

اگر انجام این عمل برای شما امکان پذیر نیست و نمی توانید انگشتان پای خود را لمس کنید بهتر است ساق پا مچ پای خود را گرفته و سعی کنید در طی جلسات آینده انگشتان دست خود را بیشتر به انگشتان پا نزدیک کنید.

تمرین ۲

بر روی یک نیمکت بنشینید و مطابق تصویر زیر سعی کنید دو پا را با کمک دست از هم دور کنید.

تمرین ۳

مطابق شکل پای خود را بر روی یک سکو (میز یا هر چیزی که ارتفاع آن مناسب باشد) قرار دهید و سعی کنی که پای تکیه گاه (که روی زمین قرار دارد) را کاملا صاف کنید. اگر در ناحیه داخل ران احساس کشش نمی کنید باید پای خود را بر روی سکویی با ارتفاع بیشتر قرار دهید.

تمرین ۴

نشستن قورباغه ای. این تمرین را برای مدت ۱۰ الی ۳۰ ثانیه انجام دهید.

تمرین ۵

در این تمرین ابتدا باید زانو ها را با انقباض عضلانی به هم نزدیک کنید و اگر امکان دارد به هم بچسبانید. سپس سعی کنید که در همین وضعیت خم شده و انگشتان پا را لمس کنید.

اگر شما تمرینات آموزش داده شده را برای مدت حداقل ۲ ماه و هفته ای ۴ تا ۶ مرتبه انجام داده اید و مشاهده کردید که فاصله بین دو زانو کاهش یافته است می توانید حرکت زیر را نیز برای تسریع در اصلاح این ناهنجاری خود انجام دهید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *