کدام بیماری ها علایم ندارند؟

بیماری بدون علامت

در این بخش برای شما از بیماری هایی صحبت کرده ایم که هیچ علامتی جهت بروز ندارند و به صورت مرگ خاموش عمل میکنند. توصیه میکنیم این بخش را بخوانید.

برخی از بیماری ها به دلیل عدم وجود علائم در مراحل اولیه  مشخص نمی شود بیماری هایی که علامت ندارند برایتان معرفی می کنیم تا در این باره بیشتر بدانید.
همانطوری که می‌دانید تشخیص زودهنگام علائم بیماری کلید درمان است، برای این کار نیاز به  معاینات پزشکی منظم دارید تا از بیماری های خاموش پیشگیری کنید.

۱- دیابت

شکل گیری و توسعه پدیده شهرنشینی، تغییر الگوی غذایی و کاهش تحرک و فعالیت بدنی مناسب، شرایط مساعدی را برای افزایش میزان قند خون و ابتلاء به بیماری دیابت پدیدآورده است. جهت شناساندن و افزایش سطح آگاهی در زمینه بیماری دیابت، روز ۲۳ آبان به عنوان روز جهانی دیابت نامگذاری شده است. انجمن دیابت ایران (ادا) نیز در سال ۱۳۶۹ با هدف ارائه برنامه های آموزشی و افزایش آگاهی جامعه نسبت به بیماری دیابت تأسیس گردید.

دیابت چیست؟

اشکال در سیستم سوخت رسانی بدن را که به دلیل کمبود انسولین به وجود می آید “دیابت” می خوانند. انسولین هورمونی است که توسط پانکراس – اندام تولید کننده آنزیم گوارش – ساخت می شود و برای جذب انرژی مواد غذایی ضروری است .

انواع دیابت عبارتند از :

۱- دیابت وابسته به انسولین یا نوع یک: در این نوع بیماری، بیمار یا مقدار کمی انسولین تولید می کند و یا اصلاً تولید انسولین ندارد و در نتیجه فقدان انسولین، کنترل قند خون غیر ممکن است. معمولاً این نوع دیابت قبل از ۴۰ سالگی بروز می کند و اوج میزان وقوع آن در حدود ۱۴ سالگی است.

۲- دیابت غیروابسته به انسولین یا نوع دو: در این نوع ، لوزالمعده انسولین تولید می کند اما نه به اندازه ای که قند خون را تنظیم کند و از طرف دیگر سلولهای بدن در برابر انسولین مقاومت نشان می دهند. این نوع معمولاً در افراد بالای ۴۰ سال بروز می کند.

۳- دیابت دوران بارداری:دیابت حاملگی معمولاً بین هفته های ۲۴ و ۲۸ بارداری ظاهر می شود و عموماً پس از زایمان از بین می رود، چون در همه انواع دیابت، میزان قند یا گلوکز خون بسیار بالا می رود علائم و نتایج همه آنها یکسان است.

اهمیت انسولین

غذا در معده و روده هضم می شود و کربوهیدراتها به ملکولهای قند یا گلوکز، تجزیه می شوند. پس از آن، گلوکزها جذب جریان خون می شوند و میزان قند خون را بالا می برند. معمولاً این افزایش قند خون، سبب می شود تا سلولهای مخصوصی که در پانکراس به سلولهای “بتا” معروفند، میزان انسولین لازم را ترشح نمایند.

انسولین به گلوکز و سایر مواد غذایی (مثل آمینو اسیدها از پروتئینها) اجازه می دهد که وارد سلولهای ماهیچه ای شده  و برای آینده ذخیره شوند. زمانیکه بدن در ساخت انسولین دچار مشکل می شود و یا سلولها به درستی به انسولین جواب نمی دهند، دیابت به وجود می آید.
چه کسانی به دیابت مبتلا می شوند؟

همه افراد ممکن است به دیابت نوع دوم دچار شوند. با این وجود، عواملی وجود دارد که ممکن است شما را در خطر بیشتر ابتلا به بیماری قرار دهد. این عوامل عبارتند از:

۱-  تجمع جربی در اطراف کمر و معده

۲-  کم تحرکی و انجام ندادن حرکات ورزشی

۳-  وزن بیش از حد

۴-  سن بالای ۴۵ سال

۵-  سابقه دیابت نوع دوم در خانواده

۶-  ابتلا به دیابت حاملگی

۷-  فشار خون بالا

۸-  تری گلیسیرید بالا

۹-  پایین بودن تجمع لیپوپروتئین و کلسترول ( پایین تر از ۳۵ )
علائم دیابت

دیابت در بزرگسالان به کندی آغاز می شود، در واقع میلیونها نفر حتی از بیماری خود آگاه نمی شوند و تنها ممکن است در آغاز، احساس خستگی شدیدی داشته باشند و درآینده چنین علایمی را بروز دهند.

– دفع ادرار بیش از حد معمول، به خاطر تلاش بدن برای پاکسازی قند اضافی خون.

– احساس تشنگی فراوان به علت نیاز بدن به جایگزینی مایعات از دست رفته.

– احساس تهوع و استفراغ.

– تاری دید.

– احساس گرسنگی و در عین حال کاهش وزن.

– ابتلای پی در پی به بیماری های عفونی.

– زخمهای پوستی که به سختی بهبود پیدا می کند.

شایان ذکر است که علائم دیابت در همه افراد، یکسان نیست.

آیا دیابت قابل کنترل است؟

شما می توانید دیابت خود را در مراحل اولیه، بدون دارو و تنها با مراقبت دقیق از خود، کنترل کنید. اما اگر دارو مصرف می کنید، باز هم باید از خودتان مراقبت کنید زیرا دراین صورت ، مصرف دارو نتایج بهتری به دنبال خواهد داشت. مواردی که در کنترل دیابت باید رعایت کنید، عبارتند ازاینکه:

– سعی نکنید با رژیم سخت، وزن خود را به سرعت کاهش دهید. چرا که هم دوام زیادی نخواهد داشت و هم خطر آفرین خواهد بود.

-وزن خود را آرام و به تدریج کاهش دهید.

– خوب و به موقع بخورید، به خاطر بسپارید که چه می خورید، چه زمان می خورید و چه مقدار می خورید. بهترین شیوه تغذیه برای افراد مبتلا به دیابت، تناول پیوسته غذاهای سبک و مناسب است.

– سه تا چهار بار در هفته ورزش کنید. ورزش کردن به کنترل وزن شما کمک خواهد کرد. همچنین سلولها را به مصرف قند وادار می کند و از بیماریهای قلبی جلوگیری می نماید.

۲- پوکی استخوان

این بیماری علائم زیادی نداشته و تنها زمانی بروز می‌کند که استخوان‌ها به راحتی می‌شکنند. در این زمان فرد متوجه می‌شود دچار پوکی استخوان شده، به همین دلیل معروف به بیماری خاموش قرن است.

تقریبا تمامی افراد مسن و خانم‌ها پس از یائسگی با این بیماری مواجه می‌شوند.

ماده اصلی که سختی و شکل استخوان را به وجود می آورد کلسیم است. ذخیره شدن کلسیم در استخوان قبل از تولد آغاز می‌شود و تا سن ۳۰ سالگی ادامه دارد.

توده استخوان هر فرد معمولا در ۳۰ تا ۳۵ سالگی به بیشترین میزان خود می رسد. پس از این سن کاهش توده استخوانی به صورت یک روند طبیعی آغاز می‌شود که معمولا ۳۰ درصد افرادی که به سن ۷۵ سالگی می رسند، دچار شکستگی ناشی از پوکی استخوان می‌شوند.

چه عواملی باعث پوکی استخوان می شوند؟

علت اصلی پوکی استخوان، کمبود کلسیم و ویتامین D در بدن است. هر فرد باید روزانه معادل یک و نیم گرم کلسیم دریافت کند تا دچار پوکی استخوان نشود.
برای کامل شدن فرآیند جذب کلسیم باید دستگاه گوارش، کبد و کلیه فعال باشند. بروز مشکل در کار هر یک از این اندام‌ها موجب می‌شود جذب کلسیم به خوبی صورت نگیرد.
موادغذایی حاوی ویتامین D مانند زرده تخم‌مرغ، روغن ماهی و غلات غنی شده بهترین موادغذایی برای جلوگیری از ابتلا به پوکی استخوان‌ هستند. فراورده‌های لبنی هم کلسیم فراوانی‌ دارند. مصرف روزانه چهار لیوان شیر یا ماست می‌تواند کلسیم بدن را تامین کند. البته فردی که در صورت مصرف فراورده‌های لبنی دچار مشکل گوارشی (مثل نفخ و دل درد) می‌شود، می‌تواند کلسیم را به صورت دارویی مصرف کند. قرص‌های کلسیم باید روزانه در سه وعده همراه با غذا میل شوند تا جذب اندام‌های بدن شوند.
کم‌تحرکی نیز یکی از مهم‌ترین عوامل افزایش پوکی استخوان در افراد است. تحرک و ورزش موجب افزایش تراکم استخوان‌ها می‌شود.بیماری‌های مزمن مانند دیابت، بیماری‌های ریوی و بیماری‌های قلبی و عروقی هم باعث می‌شوند، بدن میزان زیادی از کلسیم استخوان‌ها را از دست بدهد و تراکم استخوان‌ها کاهش یابد.
یائسگی و کمبود استروژن، یائسگی زودرس (زیر ۴۵ سال)، سابقه پوکی استخوان در افراد درجه یک خانواده و سابقه شکستگی قبلی، استعمال دخانیات، مصرف زیاد کافئین، زندگی کم‌تحرک، افراد سفیدپوست و نژاد آسیایی، مصرف داروهایی مانند کورتیکواستروئیدها، داروهای ضد انعقاد، ضد صرع و سیکلوسپورین به مدت طولانی، وجود یک‌سری بیماری‌های زمینه‌ای مانند کم‌کاری تیروئید، ناراحتی‌های کلیه و استخوان‌بندی ظریف و کوچک از دیگر عوامل مستعد کننده ابتلای فرد به پوکی استخوان هستند.

علائم ابتلا به پوکی استخوان چیست؟

خمیدگی ستون فقرات (قوز کردن) و کاهش قد از علائم ابتلا به پوکی استخوان هستند، ولی از آنجایی که این موارد تدریجی بوده و چندان مشهود نیست، تشخیص به موقع آن دشوار است.
کمردرد شدید در یک نقطه خاص، درد ناگهانی در ناحیه ستون فقرات و شکستگی‌های بدون دلیل و خودبه خودی استخوان از دیگر نشانه های بیماری پوکی استخوان به شمار می‌روند.توده استخوانی هر فرد معمولا در سن ۳۰ تا ۳۵ سالگی به بیشترین حد خود می رسد و پس از آن کم شدن توده استخوان به صورت یک روند طبیعی آغاز می‏شود. در سن بالاتر از ۶۰ سال، این بیماری بیشتر شایع بوده و با گذشت هر دهه از عمر بعد از ۵۰ سالگی، خطر ابتلا ۲ تا ۳ برابر افزایش می‌یابد.
با افزایش سن استخوان‌ها از جمله سر استخوان ران، ستون مهره‌ها و مچ دست نازک و شکننده می‏شوند، به حدی که به راحتی و حتی به خودی خود یا با حرکات ساده‌ای مانند سرفه و عطسه می‏شکنند.

چه افرادی بیشتر دچار پوکی استخوان می شوند؟

زنان مسن و یائسه، افراد کم تحرک، کسانی که در غذای روزانه آنها لبنیات و مواد حاوی کلسیم کم است، افراد سیگاری و کسانی که الکل مصرف می‌کنند بیشتر در معرض پوکی استخوان قرار دارند.
این افراد باید نسبت به وضعیت جسمی خود حساسیت داشته باشند و پیگیر چکاپ‌های استخوانی خود باشند که از جمله این چکاپ ها می‌توان به انجام تست سنجش تراکم استخوان اشاره کرد.

چطور از ابتلا به پوکی استخوان جلوگیری کنیم؟

افرادی که در معرض خطر پوکی استخوان قرار دارند، باید برای تشخیص زودرس، قبل از شروع عوارض مورد ارزیابی قرار گیرند و در صورت مبتلا بودن، اقدامات پیشگیرانه صورت گیرد.رژیم غذایی با کلسیم کافی و دریافت مناسب ویتامین D، انجام مرتب تمرینات ورزشی، ترک استعمال سیگار و عدم مصرف الکل، تغذیه مناسب و تحرک کافی از جمله راهکارها به منظور پیشگیری یا کاهش روند ابتلا به پوکی استخوان هستند.
جایگزین کردن هورمون‌های زنانه در زنان یائسه (استروژن درمانی) می‌تواند مانع پوکی استخوان زودرس شود.

چطور جلوی پیشرفت بیماری را بگیریم؟

با اطلاع از وضعیت استخوان‌ها به ویژه در زنان در دوران نزدیک به یائسگی به وسیله مشورت با پزشک، به کاربردن روش تشخیص مناسب و در صورت نیاز تجویز داروهای ویژه می توان از پیشرفت این بیماری و عوارض حاصل از آن پیشگیری کرد.

۳- ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV)

ویروس نقص ایمنی انسان (HIV) در ابتدا هیچ علامتی ندارد. کسانی که آلوده به  این ویروس هستند علائم شبه آنفولانزا دو تا چهار هفته بعد بوجود می آید.

۴- سرطان پانکراس

همان سرطان لوزالمعده است، یکی از مرگبارترین انواع سرطان، است که هیچ نشانه‌ای ندارد و فقط در مراحل پیشرفته مشخص می‌شود. در مرحله پیشرفته، علائمی مانند زردی، درد بالای شکم و کاهش وزن بدون علت دار

heart-5-حمله قلبی

سکته قلبی (MI) هنگامی رخ می‌دهد که جریان خون به بخشی از قلب قطع شده است. سکته قلبی در اول هیچ علامتی ندارد ولی در برخی از افراد  درد قفسه سینه، تنگی نفس، سرگیجه وجود دارد

۶- ترومبوز ورید عمقی (DVT)

علائم ترومبوز ورید عمقی

علائم ترومبوز ورید عمقی شامل قرمزی، ورم و درد می باشد. این علائم در محل ایجاد لخته خون و اغلب در پاها دیده می شوند.

آمبولی ریه

اگر قسمتی از لخته خون به رگ های موجود در ریه برسد، باعث مسدود شدن جریان خون به ریه می شود و آمبولی ریه را بوجود می آورد.
علائم آمبولی ریه شامل: به سختی نفس کشیدن، فشار خون پایین، غش کردن، تند شدن ضربان قلب، درد قفسه سینه و سرفه همراه با بالا آوردن خون است.

علت ترومبوز ورید عمقی

– هر عاملی که باعث تخریب لایه داخلی رگ شود مانند: جراحی، آسیب یا پاسخ سیستم ایمنی، باعث ترومبوز ورید عمقی می گردد.

– خون غلیظ شده در رگ ها به کندی حرکت می کند و تبدیل به لخته می شود.

– اختلال ژنتیکی، تغییرات هورمونی و بی تحرکی بدن نیز باعث ایجاد لخته خونی می شوند.

افراد در معرض خطر

– سرطانی ها

– افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند.

– افرادی که زیاد در رختخواب می مانند.

– افراد مسن

– سیگاری ها

– مسافرت طولانی

– افراد چاق

– ابتلا به ترومبوز ورید عمقی در گذشته

– سن بیشتر از ۳۵ سال

– دوقلو یا چند قلوزایی

– عمل جراحی سزارین

– بیماری ترومبوفیلی (افزایش لخته شدن خون)

ترومبوز ورید عمقی در زنان

زنان در طی بارداری و ۴ تا ۶ هفته بعد از زایمان ممکن است دچار ترومبوز ورید عمقی گردند.

در سه ماهه اول بارداری و ۶ هفته بعد از زایمان، احتمال لخته شدن خون زیاد است.

در دوران بارداری، به علت افزایش هورمون استروژن، احتمال تشکیل لخته خونی ۱۰ برابر می شود.

فشار رحم در طی بارداری نیز می تواند مانع جریان خون شود.

برخی اختلالات خونی نیز می تواند باعث این مشکل شود.

هورمون درمانی بعد از یائسگی و مصرف قرص های هورمونی ضدبارداری، حتی در زنانی که فاقد اختلالات خونی هستند نیز باعث افزایش ترومبوز ورید عمقی می شود.

معمولا برای درمان ترومبوز ورید عمقی در بارداری، از تزریق هپارین استفاده می شود. معمولا این درمان تا شش هفته بعد از زایمان ادامه دارد.

هپارین یک ماده ضدانعقاد خون می باشد و اثر بدی بر رشد جنین ندارد. هپارین از بزرگ شدن لخته های خونی جلوگیری می کند و بدن می تواند لخته ها را حل کند.

همینطور تزریق هپارین باعث کاهش خطر آمبولی ریه و ایجاد لخته های دیگر در پا می شود.

اگر لازم باشد، درمان تا سه ماه ادامه یابد، باید از وارفارین استفاده شود. اگر شیرده هستید می توانید از وارفارین استفاده کنید.

برای زنان باردار دارای ترومبوز ورید عمقی، رعایت موارد زیر ضروری است:

– تا آنجا که می توانید فعال باشید و جوراب های تنگ برای کمک به گردش خون در پاها بپوشید.

– قبل از رفتن به اتاق زایمان، نباید داروهای ضدانعقاد را مصرف کنید.

– باید از آخرین تزریق داروی ضدانعقاد ۲۴ ساعت گذشته باشد تا بتوانید سزارین شوید.

ترومبوز ورید عمقی در مسافرت

تحقیقات نشان داده است سفرهایی که بیشتر از چهار ساعت طول می کشند، خطر بروز ترومبوز ورید عمقی را دو برابر می کنند.

مسافرت با هواپیما، قطار، ماشین، اتوبوس و غیره باعث کند شدن جریان خون می شود.

برای جلوگیری از ترومبوز ورید عمقی در مسافرت باید:

– زیاد آب بنوشید.

– از نوشیدن مشروبات الکلی دوری کنید، زیرا باعث کم آبی بدن می شوند.

– ورزش های مخصوص پا را انجام دهید مانند: خم و راست کردن پا و چرخش مچ پا.

– در راهروی هواپیما یا قطار کمی راه بروید و در طی سفر با ماشین شخصی یا اتوبوس هم، کمی از خودرو پیاده شده و قدم بزنید.

عوارض ترومبوز ورید عمقی

برخی مواقع، حتی یک سال بعد از رفع لخته خون، درد و ورم و تغییر رنگ پوست را خواهید داشت.

راه های تشخیص ترومبوز ورید عمقی

پزشک راجع به بیماری هایی که دارید و داروهایی که مصرف می کنید، از شما سئوالاتی می پرسد.

بعد با استفاده از روش اولتراسوند (فراصوت)، محل لخته خون را شناسایی می کند.

درمان ترومبوز ورید عمقی

داروهای ضد انعقاد خون از قبیل وارفارین و هپارین توسط پزشک تجویز می شوند. این داروها باعث تجزیه لخته خون می شوند.

داروهایی که باعث حل شدن لخته خون می شوند را ترومبولیتیک می خوانند. این داروها باعث خونریزی ناگهانی و شدید می شوند. این داروها در بیمارستان به صورت تزریق داخل وریدی، وارد بدن می شوند.

اگر شما از داروهای ضد انعقاد استفاده می کنید، باید مرتبا آزمایش خون بدهید. پزشک برای شما آزمایش خون می نویسد تا ببیند رگ های شما نازک نشده باشد.

خونریزی داخلی، خطرناک است. علائم هشداردهنده خونریزی داخلی عبارتند از: درد شکم، تهوع قرمز و یا شبیه دانه های قهوه، مدفوع قرمز روشن و یا سیاه.

خونریزی در مغز باعث سردرد شدید، سکته، تغییرات بینایی، تحرک غیرطبیعی و گیجی می شود.

درمان با فیلتر Vena Cava

اگر شما نمی توانید داروهای ضدانعقاد را مصرف کنید و یا این داروها بر بدن شما تاثیری ندارند، پزشک یک فیلتر را درون رگ بزرگ (Vena Cava) قرار می دهد.

این فیلتر، جلوی لخته ها را می گیرد و از حرکت آنها به سمت ریه ممانعت می کند.

این فیلتر به تنهایی درمان کننده ترومبوز ورید عمقی نیست و از تشکیل لخته های جدید جلوگیری نمی‌کند، اما می تواند از آمبولی ریه جلوگیری کند.

درمان خانگی و پیشگیری

– جوراب تنگ: جوراب های تنگ از تشکیل لخته جلوگیری می کنند. این جوراب ها ورم و درد پاها را کم می کنند. در خانه نیز این جوراب ها را بپوشید.

– برای کاهش ورم و درد، پاهای خود را بالا ببرید.

– ورزش هایی مثل شنا و پیاده روی را انجام دهید. فعالیت بدنی باعث افزایش جریان خون و جلوگیری از تشکیل لخته می شود. هنگامی که پشت میز نشسته اید، پاهای خود را دراز کنید و بکشید. اگر امکان دارد، بلند شوید و کمی راه بروید.

– در هنگام مسافرت: از پوشیدن لباس های تنگ خودداری کنید و آب زیادی بنوشید. هر ۲ تا ۳ ساعت یک بار، از جای خود بلند شوید و راه بروید. اگر مجبورید بنشینید، پاهای خود را حرکت دهید.

– اگر شما از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنید، مصرف منابع غذایی ویتامین K نیز می تواند کمک کند. غذاهای محتوی ویتامین K شامل سبزیجات برگ سبز، روغن کانولا و روغن سویا می باشد.

– تغییراتی را در شیوه زندگی خود اعمال کنید، از قبیل: کاهش وزن، نکشیدن سیگار و کاهش فشار خون.

۷- بیماری‌های کلیوی

این بیماری در مراحل اولیه هیچ علامتی ندارد و در بیماران دیابتی شایع تر است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *