کباب ماهی تیلاپیا با پنیر پارمزان

تیلاپیا کبابی

ماهی تیلاپیا بخوریم یا خیر؟ چه غذایی را با این ماهی درست کنیم؟ در صورت کبابی کردن آن با پنیر پارمزان چطور می شود؟

مواد لازم:

پنیر پارمزان  ۱۰۰ گرم

.  ماهی تیلاپیا  ۳ فیله

.  سس مایونز  ۱ و نیم قاشق

آبلیمو  ۱ قاشق

.  ریحان خورد شده  ۱/۲ قاشق

فلفل سیاه  . نمک  .  پودر سیر
طرز تهیه: سینی فر را با فویل آلو مینیومی بپوشانید و کمی کره روی فویل بمالید.

در یک کاسه ی کوچک پنیر پارمزان، کره، مایونز و آبلیمو را با یکدیگر مخلوط کنید. ریحان تازه خرد شده را  همراه با نمک، فلفل و پودر سیر به سس اضافه کنید. سس را خوب مخلوط کنید و در گوشه ای قرار دهید.

فیله ها را در کف سینی پوشیده شده با فویل بچینید و به مدت ۵ دقیقه در داخل فر قرار دهید. سپس ماهی ها را به روی دیگر بخوابانید و  ۳ دقیقه دیگر در فر بگذارید.

حالا ماهی ها را کاملا بیرون بیاورید و سس را با دقت روی فیله ها بریزید. حالا ماهی ها را در فر قرار داده و ۵ دقیقه صبر کنید تا ماهی ها کباب شوند و سس روی آنها برشته شود.

تیلاپیا بخوریم یا خیر؟

در روزهای اخیر شاید این خبرها را شنیده باشید که تیلاپیاهای وارداتی از چین در شرایط غیربهداشتی پرورش داده می شود، با آب فاضلاب و کود تغذیه می شود، با هورمون بزرگ می شود و تحت تأثیر آنتی بیوتیک های متعدد قرار دارند.

واقعیت این است که تیلاپیا ماهی ای است که نسبت به پرورش در شرایط صنعتی و بسیار متراکم مقاوم است. همچون دیگر ماهیان گرمسیری زود بالغ ​ شده و براحتی تکثیر می شود. از این رو در مزارع پرورش ماهی با استفاده از فناوری های ژنتیک، تخم ماهی را بلافاصله پس از لقاح با استفاده از تیمارهای هورمونی یا روش های شوک دهی دیگر تک جنسی می کنند. در مورد تیلاپیا فقط ماهی نر را پرورش می دهند تا تکثیر ناخواسته ماهیان در زمان پرورش، شرایط را برای مدیریت مزرعه مهارناپذیر نکند. این شگردی است که در برخی مزارع پرورش قزل آلا در ایران هم اجرا می شود و چون پرورش ماهی ماده قزل آلا مقرون به صرفه تر است، بسیاری از مزارع عملیات تک جنسی سازی جمعیت ماهیان در زمان لقاح تخم ها را انجام می دهند و البته اشکال بهداشتی نیز ایجاد نمی کند. این روش مرسومی است که چند دهه است در جهان اجرا می شود. از منظر عمومی گاهی این طور تلقی می شود که به کارگیری هر نوع تیمار هورمونی به معنای آن است که ماهیان با هورمون پرورش داده می شوند؛ ولو در حد چند میلیونیوم گرم و در زمان لقاح تخم ماهی برای جمعیتی از تخم ها! آن هم هورمونی که به طور طبیعی در بدن یک جنس از ماهی وجود دارد و هدفش نه رشد، بلکه یکسان سازی ترکیب جنسیتی ماهی هاست. واقعیت این است که هورمون های پروتئینی یا استروئیدی اصلا مواد ارزان قیمتی نیستند که در جیره غذایی ماهیان وارد شوند.

از طرف دیگر هیچ کدام از ماهی ها با تغذیه از فاضلاب یا هر ماده غیربهداشتی و آلوده ای رشد نمی کنند. یکی از فنون پرورش ماهیان گرمسیری گیاهخوار این است که پرورش دهندگان با وارد کردن مقدار مشخصی از انواع کودهای گاوی، مرغی و شیمیایی به آب استخر پرورش ماهی، در حقیقت مواد آلی (شامل ترکیبات حاوی نیتروژن و فسفر) مورد نیاز برای رشد فیتوپلانکتون ها، زئوپلانکتون ها، جلبک ها و برخی موجودات گیاهی و جانوری را وارد آب استخر می کنند و زمینه لازم برای گسترش جمعیت این موجودات زنده را فراهم می آورند. ماهی در حقیقت از این موجودات تغذیه می کند. خوب است بدانید از حدود ۵۰ سال پیش تا به امروز، این روش در پرورش کپورماهیان در ایران و دیگر کشورها نیز به کار گرفته شده و بخوبی جواب داده است. تیلاپیا نیز که ماهی گرمسیری است در شرایط غیرمتراکم با این روش قابل پرورش است، اما در حالت صنعتی و پرورش متراکم و فوق متراکم که در چین و بسیاری از کشورها اجرا می شود، برای کنترل شرایط پرورشی، فقط از غذای مخصوص کنسانتره ماهی استفاده می شود. بااین حال ممکن است برخی آلودگی ها مثل مقادیر نامناسب جیوه یا پساب صنعتی کارخانجات هنگام پرورش وجود داشته باشد که با توجه به فناوری پیشرفته مورد نیاز برای پرورش ماهیان در شرایط فوق بسیار حساس است، آن هم در کشوری مثل چین که همواره سطح تولید آبزیانش چند برابر تمام کشورهای جهان است و به نوعی ریشه صنعت آبزی پروری به صورت تاریخی متعلق به این کشور است، بعید به نظر می رسد چنین شرایطی وجود داشته باشد.از نظر به کارگیری آنتی بیوتیک و مضرات آن در پرورش ماهی نیز خوب است بدانیم در شرایطی که ماهی تغذیه مناسبی نداشته باشد، همچون انسانی که تغذیه مناسب ندارد در معرض ابتلا به بیماری های مختلف قرار می گیرد. برای مثال قزل آلاهای پرورشی در بسیاری از مزارع داخلی از آنجا که تغذیه مناسبی ندارند مدام بیمار می شوند و پرورش دهندگان ناگزیر به استفاده از انواع آنتی بیوتیک ها هستند که تشریح مضرات آن مجال دیگری را می طلبد. بنابراین اگر نگران استفاده از آنتی بیوتیک در پرورش تیلاپیا هستید باید بگوییم به همان اندازه و بلکه بیشتر باید نگران سطح استفاده گسترده از آنتی بیوتیک ها در قزل آلاهای پرورشی داخلی باشیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *